Esther, 14 februari 2010
Nederland , Groningen -1°

Een onvergetelijke ervaring!

Hallo allemaal!

Inmiddels ben ik alweer bijna twee maanden op Nederlandse bodem, wat vliegt de tijd! Zoals beloofd komt hier het laatste verhaaltje voor m’n weblog. Eerst zal ik zal ik nog even vertellen over het vertrek uit Oslo.
Dinsdag 22 december was het zover: onze laatste dag in Noorwegen was aangebroken! Dat betekende dat we onze laatste spullen in moesten pakken, kamer schoonmaken, sleutels afgeven en… op naar het vliegveld! Wat was het vreemd om een laatste blik in m’n kamer te werpen, voor het laatst over Kringsjå te lopen en dan voor de laatste keer de metro te nemen naar Oslo CS. Ik keek om me heen, zag alle vertrouwde plekken en hoewel ik wist dat ik op weg naar het vliegveld was, besefte ik niet echt dat mijn tijd in Oslo er op zat… Wat onwerkelijk, hoe kan het nu dat die vijf maanden nu al voorbij zijn?
Na wat ploeteren met onze bagage (wat is het zwaar om met een koffer en backpack in een dikke laag sneeuw bergopwaarts te lopen!), begonnen we aan ons laatste ritje met de metro, op naar de Airport-expresstrein! Het leek wel of we de dag ervoor met dezelfde trein in Oslo aangekomen waren… wat bizar om te ontdekken dat er in de tussentijd zo ontzettend veel gebeurd is! We waren erg vroeg op het vliegveld, zodat we daar nog konden eten en in ieder geval ons vliegtuig niet zouden missen… als dat vliegtuig maar ging! De dag ervoor waren er veel vluchten naar Amsterdam gecancelled vanwege de sneeuw, en we zagen dat ook de middagvlucht op dinsdag gecancelled was! Op dat moment vond ik het heel erg spannend… zo’n dubbel gevoel ook! Ik vond het best lastig en vreemd om alles in Oslo weer achter me te laten, maar aan de andere kant wilde ik op dat moment niets liever dan weer naar Nederland! Lucky girl, mijn vliegtuig was de eerste die weer vertrok!

Eindelijk konden we inchecken en waren we onze bagage kwijt… alleen de man bij wie ik incheckte had een beetje moeite met het systeem, met het gevolg dat er aan mijn backpack een label zat met bestemming ‘Tromsø’! ‘Nee meneer, ik vlieg naar Nederland, Amsterdam, en ik zou het heel leuk vinden als mijn backpack daar ook naartoe gaat vandaag…’ Gelukkig kon deze meneer nog even naar iemand van de ‘bagage-sorteer-service’ bellen om mijn backpack een ander bestemmingslabeltje te geven, als dat maar goed ging…! Gelukkig zat er aan mijn koffer wel een goed label, afwachten maar!
Samen met Marleen naar de gates gelopen, daar nog even wat Noorse snoepjes genuttigd en toen afscheid genomen! Drie kwartier nadat zij de lucht in ging, was mijn vliegtuig aan de beurt. Overvol met mensen, bagage en vooral kerstcadeautjes vlogen we met een half uurtje vertraging naar Schiphol. Vrij lang wachten op de bagage, ondertussen duimend dat mijn backpack niet naar het hoge noorden maar juist zuidelijker met mij mee was gevlogen, dacht ik aan het moment dat ik door de deuren zou lopen: wat zou er gebeuren? Ja… daar was m’n backpack gelukkig, met aan een touwtje een geschreven briefje ‘Amsterdam’! Mijn koffer kwam snel daarna, alles op het bagagekarretje en toen naar de uitgang… wie zouden er achter die deur zijn?
Wat een grote verrassing, ongelofelijk! Op een rij stonden elf ontzettend lieve mensen mij op te wachten, wat een warm welkom in Nederland! Voor iedereen die daar stond: echt, superbedankt, ik vond het heel erg fijn en tof dat jullie daar waren! Iedereen knuffelen en aankijken, ondertussen om me heen kijken en steeds maar roepen: ‘Ik ben in Nederland! Ik kan alles zomaar lezen en verstaan! Ik zie jullie weer, ik ben in Nederland!’ Haha, wat was ik overdonderd en sprakeloos… Ik kan jullie zeggen, het is een ongelofelijk bizarre ervaring om na een lange tijd ineens weer op Nederlandse bodem te zijn, weer mensen om je heen te hebben die veel voor je betekenen en alles weer terug te zien!

De eerste dagen, of eigenlijk weken, in Nederland waren ook erg bijzonder. Steeds ga je weer ‘voor het eerst’ naar plaatsen toe, steeds zie je anderen weer ‘voor het eerst’, steeds doe je dingen weer ‘voor het eerst’, echt een vreemde ervaring!
De eerste dag nadat ik weer in Nederland was, ging ik met Wilma naar Utrecht en de hele dag zei ik ‘Ik kan iedereen verstaan!’ Ik vond het zo vreemd dat ik iedereen om me heen ‘automatisch’ verstond, omdat ik gewend was ontzettend veel moeite te doen om van een Noors gesprek iets op te vangen… Handig ook, dat je gewoon in je eigen taal iets te eten kunt bestellen en zeker weet dat je krijgt wat je wilt... Allemaal dat soort dingen, is echt even anders! Het fietsen was ook echt weer even wennen, m’n spieren en botten waren dit duidelijk niet meer gewend! Dan natuurlijk de feestdagen waarbij ik m’n hele familie weer heb gezien, wat leuk! Maar ook vreemd, alles lijkt nog zo hetzelfde terwijl ik écht weg ben geweest en zoveel dingen heb gezien die ik met geen mogelijkheid écht kan delen met alle mensen hier… Daarna de ‘expeditie’ door de sneeuw naar het hoge noorden van Nederland, op naar m’n eigen kamertje in Groningen! Wat was ik benieuwd hoe het eruit zou zien, of mijn onderhuurster het netjes had achtergelaten… en ja hoor, het was gelukkig prima! De eerste week in Groningen heb ik vooral m’n eigen stad weer een beetje verkend (soms was ik even de weg kwijt en moest ik omfietsen ) en m’n kamer weer tot ‘mijn kamer’ gemaakt. Verder natuurlijk proberen om al m’n lieve vriendinnen hier zo snel mogelijk weer op te zoeken en weer helemaal bij te praten.
Die eerste weken voelden een beetje als een ‘herontdekkingstocht’… steeds als ik ergens weer ‘voor het eerst’ naartoe ging, was ik onbewust heel erg op zoek naar ‘wat er allemaal anders is’. ‘Hé, dat gebouw stond er eerst nog niet en hier waren eerst nog geen stoplichten’… Allemaal kleine dingen die helemaal niet zo belangrijk zijn, maar toch ook ergens weer wel… Het leven is overal doorgegaan in het afgelopen half jaar, alleen was ik even ergens anders… dat weet je natuurlijk wel, en is ook helemaal niet erg, alleen besef je dat ineens! Gelukkig had ik lang de tijd om weer te wennen aan m’n Nederlandse leventje in Groningen. Ik heb inmiddels alle lekkere dingen uit de Nederlandse supermarkt weer een keer gegeten, ik badminton weer bij m’n eigen vereniging, ik heb ontzettend veel gelezen (actuele Nederlandse boeken had ik immers niet in Oslo) en ondertussen heb ik geprobeerd om alle ervaringen een plaats te geven…

De ervaring om een lange tijd in een ander land te zijn, is onvergetelijk… nog steeds kan ik bijna niet geloven dat het echt is geweest, dat ik echt bijna een half jaar in Noorwegen heb gewoond…! Als ik achter m’n bureau zit en uit m’n raam kijk denk ik soms: ‘hier zat ik een jaar geleden ook, maar toen wist ik nog niet wat er allemaal ging gebeuren, ik vond het zo spannend om alles achter me te laten en te vertrekken naar “het onbekende”…’ Soms lijkt het allemaal een mooie droom… Maar toch, aan de andere kant besef ik heel goed dat het echt is geweest, ik zie de foto’s en de souvenirs om me heen en alle herinneringen zijn nog heel vers, heel dichtbij…
En wat betreft de belevenissen in Noorwegen: stuk voor stuk geweldig! De Noorse taalcursus, wat fijn dat ik die heb mogen doen en daarbij zoveel leuke mensen heb leren kennen! Met veel van die mensen heb ik de rest van de tijd contact gehouden en leuke dingen gedaan, super! Ik ben ook blij met de vakken die ik daar aan de universiteit heb gevolgd. Bij het onderwijsvak heb ik iets geleerd over ‘inclusief onderwijs’, maar vooral ook over de ervaring om met mensen van zoveel verschillende nationaliteiten en al hun gewoontes in de les te zitten…! Noorse kunstgeschiedenis vond ik heel erg boeiend en vooral ook ‘anders’ dan ik gewend was, wat me heeft geleerd dat er nog meer leuke studies zijn naast psychologie… (hoewel dat absoluut mijn favoriet blijft!) De uitdaging om een paper in het Engels te schrijven over een psychologievak ben ik aan gegaan en is gelukt! De uitjes binnen de stad naar verschillende musea en mooie plekken waren heel leuk, de tripjes naar Lillehammer en Drøbak waren echt super! Het weekendje in Bergen was heel bijzonder, leuk om een ander Noors stadje te bekijken en supergaaf om Sandra weer te zien! Ook was het prachtig om de kerstsfeer in Noorwegen te mogen proeven, daar kunnen we in Nederland weer iets van leren! Ik ben daarnaast ook ontzettend blij dat ik m’n racket heb meegenomen en een indruk heb gekregen van hoe het is om badminton te spelen in Noorwegen! De meest unieke, maar ook angstaanjagende, écht Noorse ervaring was wel de weekendtrip waarbij we een berg hebben beklommen en op een gletsjer hebben gelopen… wat was dat fantastisch!!!
Naast alle uitstapjes, vakken en sport is er natuurlijk ook nog puur de belevenis om in een ander land te zijn. Je bent op jezelf aangewezen, alleen jij kunt ervoor zorgen dat je een leuke tijd hebt… en dat heb ik gedaan! Soms was het lastig, soms verlangde ik heel erg naar al het vertrouwde in Nederland. Maar na verloop van tijd werd alles dáár normaal en heb je op bijna onverklaarbare wijze daar een nieuw leventje opgebouwd. Ontzettend gaaf om te merken dat je daar blijkbaar toe in staat bent, dát je je spullen kunt pakken, op het vliegtuig kunt stappen en in een ander land weer iets nieuws op kunt bouwen. Hoewel ik wist dat ik er maar een half jaar zou zijn, beschouwde ik Oslo al snel als mijn plek, daar woonde ik, daar leefde ik… Tja, zo was het… maar nu ben ik weer terug…!

Afgelopen week is mijn studie weer begonnen, wat voor mijn gevoel een definitief ‘einde’ betekende van deze prachtige ervaring. Ik moet weer aan de slag met nieuwe vakken en met de bachelorscriptie, het leven gaat verder en het half jaartje in Oslo is voorbij! Al eerder had ik het over een onvergetelijke ervaring, dat zal het blijven en dat is goed…
Wel ben ik heel blij dat ik stukjes van deze ervaring met Marleen en Sandra kan delen, wat is het fijn om er met hen over te praten! Ik denk dat we dit nog lang blijven doen, omdat de herinneringen zo mooi zijn! Dank jullie wel lieve meiden!

Als laatste wil ik nogmaals alle mensen bedanken die zo trouw mijn weblog hebben gevolgd en me openlijk of in gedachten hebben gesteund. Ik heb jullie ontzettend gemist en vind het heel erg fijn dat ik nu weer dichter bij jullie ben!

Dit was het laatste verhaal van mijn weblog ‘Een vlinder vliegt’…! Deze vlucht is voorbij…

Veel liefs uit Groningen,
Esther


Een vlinder heeft een prachtige vlucht gemaakt en is nu weer neergestreken in haar eigen, vertrouwde bloem…

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl